Αυτό το δεύτερο ημίχρονο πρέπει να γίνει ο κανόνας για τον Παναιτωλικό

Το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα με τον ΠΑΟΚ, με τις όποιες βελτιώσεις απαιτούνται ασφαλώς, πρέπει να γίνει ο κανόνας για τον Παναιτωλικό.

Του Κωνσταντίνου Ρίγκου

Ο Παναιτωλικός γνώρισε την πρώτη του εντός έδρας ήττα στο πρωτάθλημα, δεύτερη διαδοχική, απέναντι στον ΠΑΟΚ, πηγαίνοντας στην διακοπή για τις εθνικές με τρεις νίκες και δύο ήττες.

Οι Αγρινιώτες «πλήρωσαν» την «διπροσωπία» τους, παρά την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλαν στην επανάληψη, όπου μείωσαν με το γκολ του Εστέμπαν, αλλά δεν μπόρεσαν να φτάσουν στην ισοφάριση.

Στο πρώτο μέρος ο Παναιτωλικός είδε τον αντίπαλό του να κυριαρχεί στο γήπεδο. Δεν είχε τον απαιτούμενο δυναμισμό στο παιχνίδι του, φαινόταν ότι κάτι έλειπε. Παρότι μέχρι το 30′ κράτησε το 0-0, μέσα σε έξι λεπτά δέχθηκε δύο τέρματα, σε περιπτώσεις όπου η ανασταλτική του λειτουργία δεν ήταν καλή.

Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα στο κέντρο ενώ στην πλευρά Αποστολόπουλου-Τζενεπό υπήρξαν επίσης πολλές περιπτώσεις που δημιουργήθηκαν κίνδυνοι.

Ο ΠΑΟΚ στο 0-1 «χτύπησε» στο transition, σε φάση που ξεκινά από κλέψιμο της μπάλας έξω από την περιοχή του. Ζίβκοβιτς και Γιάκιτς «άπλωσαν» το παιχνίδι για τον Άλι που πήγε κατά μέτωπο, έχοντας όλο τον χώρο διαθέσιμο στα δεξιά, καθώς ο Μαυρίας είχε βγει εκτός, επιχειρώντας να ανακόψει την μεταβίβαση προς τον σκόρερ των φιλοξενουμένων.

Χρειάστηκε βέβαια και η βοήθεια της κόντρας ώστε να καταλήξει η μπάλα στα δίχτυα, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Ο Παναιτωλικός έχασε μπάλα έξω από την περιοχή του αντιπάλου και δέχθηκε γκολ.

Στατική φάση για το 0-2. Τρεις επαφές της μπάλας μέσα στη μικρή περιοχή του Παναιτωλικού. Από το διώξιμο του Κουτσερένκο, η αναπήδηση που γίνεται ανάμεσα από Κόγιτς-Γκράναθ είναι η πλέον καθοριστική. Εκεί την «καθαρίζεις». Αντίθετα, ο Σέρβος δεν κινείται προς την μπάλα, προσπαθεί να κάνει κάτι σαν… σκριν στον αντίπαλο, χάνοντας την καλύτερη δυνατή τοποθέτηση για τη συνέχεια της φάσης και ουσιαστικά μπαίνοντας… εμπόδιο στον συμπαίκτη του που προσπάθησε να απομακρύνει.

Το 0-2 σκορ ημιχρόνου είχε κάνει την αποστολή των Αγρινιωτών εξαιρετικά δύσκολη. Ο Αναστασίου αντικατέστησε Κόγιτς-Αποστολόπουλο με Εστέμπαν και Μανρίκε, θέλοντας να διορθώσει τα «κακώς κείμενα».

Πράγματι, η εικόνα της ομάδας άλλαξε. Και το πιστώνεται. Όπως βέβαια χρεώνεται και τις επιλογές-προσέγγιση του πρώτου μέρους, εκ του αποτελέσματος. Δεν κρύφτηκε, ανέλαβε την ευθύνη μετά το φινάλε του αγώνα. «Αναλαμβάνω την ευθύνη για τον τρόπο που παίξαμε. Δεν ήταν οι πιο σωστές επιλογές. Διορθώσαμε τα πράγματα στο ημίχρονο, αλλάξαμε την εικόνα μας. Ήταν θέμα λεπτομέρειών», τόνισε.

Ευθύς αμέσως φάνηκε ότι γύρισε άλλος Παναιτωλικός στο γήπεδο. Η ομάδα είχε σπιρτάδα, έτρεχε, πίεζε, έβγαζε πάθος. Έψαχνε το γρήγορο γκολ που θα την έβαζε ξανά στο παιχνίδι και το βρήκε με τον Ισπανό χαφ.

Ο Εστέμπαν έχει εξελιχθεί καιρό τώρα σε σημαντικό «γρανάζι», προσφέροντας σταθερά σε κάθε παιχνίδι. Δημιουργεί, σκοράρει, τρέχει, μαρκάρει, κάνει τα πάντα στο γήπεδο.

Ψυχολογία, τόλμη και ένα ημίχρονο συνολικά που είδαμε έναν Παναιτωλικό να κυριαρχεί με ποσοστά κατοχής που έφτασαν στο 67% και έναν ΠΑΟΚ να αμύνεται. Ναι, ο κόσμος θέλει να το βλέπει αυτό. Όχι, δεν είναι εύκολο να φτάσει η ομάδα μέσα σε πέντε αγώνες σε τέτοιο σημείο. Να κλείνει τον κάθε ΠΑΟΚ στο μισό του και να ψάχνει το γκολ.

Τι έλειψε από τον Παναιτωλικό σε εκείνο το χρονικό σημείο; Η οξυδέρκεια και η δημιουργία του Μπάσι. Η καλή τελική πάσα, απλούστερα. Οι Αγρινιώτες έβρισκαν τους χώρους, αλλά στην υπερφορτωμένη με παίκτες περιοχή του ΠΑΟΚ δεν μπόρεσαν να βρουν την τελική αυτή που θα έφερνε το 2-2. Κι αφού δεν ήρθε, μοιραία στο φινάλε, με όλο τον Παναιτωλικό μπροστά έγινε το 1-3.

Για την διαιτησία του Κατοίκου δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Το μεγάλο λάθος δεν το έκανε, 50-50 δεν σφύριξε. Εκεί που έπρεπε να δώσει τα σφυρίγματα στον ΠΑΟΚ τα έδωσε, εκεί που έπρεπε να χαλάσει τον ρυθμό το έκανε και γενικά πήγε τα «σπόρια» προς Θεσσαλονίκη.

Σε ότι αφορά το σύνολο του Αναστασίου; Χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά ώστε να αποκτηθεί η απαιτούμενη ομοιογένεια, το «δέσιμο» που θα επιτρέψει στον Τίτορμο να παρουσιάζει σταθερά στα παιχνίδια του την μαχητική αυτή εικόνα που έδειξε στην επανάληψη.

Σε αντίθεση με το ματς του ΟΑΚΑ, που η ομάδα δεν έπιασε υψηλά επίπεδα απόδοσης, με τον ΠΑΟΚ ίσχυσε το δόγμα «χάσε αλλά πολέμα». Αυτό θέλουμε να βλέπουμε σε τέτοια ματς. Μαχητικότητα, προσήλωση, αυτοθυσία, προσπάθεια. Θα έρθει και το αποτέλεσμα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ομάδα είναι καινούργια. Για αυτό και τα τρία τρίποντα στην αρχή ήταν «χρυσάφι». Τα νέα πρόσωπα είναι πολλά, την ενδεκάδα που είδαμε χθες να ξεκινά δεν την είδαμε σε κανένα φιλικό και υπάρχουν ακόμα ποδοσφαιριστές που πρέπει να ανεβάσουν «στροφές», σε φυσική κατάσταση και απόδοση (π.χ. Τζενεπό, Οπόκου κ.α.).

Το απόλυτο ζητούμενο είναι να συνεχιστεί η συγκομιδή και η εικόνα της ομάδας να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο.

Η διακοπή των τριών εβδομάδων είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για δουλειά και δεν πρέπει να πάει χαμένη. Να «χτίσει» ο Τίτορμος πάνω σε αυτό το δεύτερο ημίχρονο.

Το παιχνίδι με την Κηφισιά πρέπει να τριπλωκυκλωθεί στο ημερολόγιο και ο Παναιτωλικός να επιστρέψει πάση θυσία στα θετικά αποτελέσματα απέναντι σε έναν ικανό αντίπαλο. Ματς που η νίκη θα είναι «εξάποντο», για πολλούς λόγους. Ως τότε βέβαια έχουμε τρεις εβδομάδες καιρό.