Στην κάμερα της Magenta TV μίλησε μετά το φινάλε της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ ο τεχνικός του Παναιτωλικού, Γιάννης Αναστασίου.
Ειδικά ανέφερε:
«Είπα ότι με την εικόνα που είχαμε στο δεύτερο ημίχρονο δεν δώσαμε δικαίωμα να μας απειλήσει ο ΠΑΟΚ. Στο σημείο που μπήκε το 1-3 ήταν “όλα ή τίποτα”. Δείξαμε ότι μπορούμε να κοιτάξουμε στα μάτια οποιονδήποτε αντίπαλο. Πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Ήταν δύσκολο ματς, ποιοτικοί παίκτες στον ΠΑΟΚ, που ανά πάσα στιγμή μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα.
Στο πρώτο ημίχρονο δεν δείξαμε πράγματα. Αναλαμβάνω την ευθύνη για τον τρόπο που παίξαμε. Δεν ήταν οι πιο σωστές επιλογές. Διορθώσαμε τα πράγματα στο ημίχρονο, αλλάξαμε την εικόνα μας. Ήταν θέμα λεπτομέρειών.
Θα πρέπει να σεβαστούμε περισσότερο το παιχνίδι. Προσπαθούμε να παίξουμε ποδόσφαιρο και είναι δύσκολο να παίξεις όταν δεν σε αφήνουν. Ορισμένες φορές στο δεύτερο ημίχρονο δεν μας επιτράπηκε. Γεμίσαμε με πολλές κίτρινες κάρτες. Πάρα πολλές. Αν υπήρχε ανάλογη ευθιξία θα ήταν περισσότερες για τον αντίπαλο. Μας αφήνει πικρία το ότι δεν μας άφησαν να παίξουμε. Θα χρειαστεί να πάω ξανά στο σχολείο να μάθω να μετράω ως το πέντε» (σ.σ. εννοώντας τις καθυστερήσεις).
This website uses cookies.
Read More
View Comments
Δυστυχώς κατάλαβες αργά ότι δεν ήταν σωστές επιλογές. Μπήκες χεσμένος στο γήπεδο κι έχασες. Ο Τζενεπό θεωρείται ποδοσφαιριστής; Κάθε Κυριακή παίζουμε με 10. Πόσο ακόμα; Πόσες ευκαιρίες πρέπει να πάρει;
Ελπιζω να καταλαβες οτι π.χ. Κογιτς και Παναιτωλικος δεν ταιριαζουν.
Ουτε για οικογενειακο διπλο.
Τί έμπνευση ήταν αυτή βρε γιάννη εκτός ο εστέμπαν πού μοιράζει μπροστά καί βασικός ο αργός κόγιτς που μόνο πίσω δίνει.Δώσαμε τό κέντρο και η ομάδα θύμισε τα τελευταία 4-5 χρόνια. Αυτός ο κατοίκος είναι διαιτητής σέ επαγγελματικό επίπεδο;;; Στό πρωτάθλημα εσκιμώων θά τόν κυνηγούσαν καί οι φώκιες.
Το θέμα, κύριε Αναστασίου είναι ότι, "βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας" μόνοι μας. Αδικούμε την ομάδα και τη δουλειά μας και, ενδεχομένως, χωρις να το θέλουμε, τής στερούμε πολύτιμους βαθμούς. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι τώρα: Με κάθε αντίπαλο και ειδικά με τις λεγόμενες "μεγάλες" ομάδες, θα πρέπει να μπορούμε να εφαρμόσουμε και τη "στρατηγική" τού να "καταστρέφουμε" τεχνικά το παιχνίδι τους. Ένας τρόπος είναι να τις "κόβουμε" στη μέση, να σπάμε τη συνοχή, τους αυτοματισμούς τους, τη δύναμη και την ταχύτητά τους. Άρα, πρέπει να το κάνουμε στο κέντρο. Σήμερα, που έλειπε λόγω τραυματισμού ένας παίκτης - εργαλείο γι' αυτή τη δουλειά (Μπάσσι) αλλά και ο Σατσιάς, επιλέχθηκε ακατάλληλος αντικαταστάτης! Κι ενώ οι συμπαίκτες δίπλα και γύρω του προσπαθούσαν να ανταπεξέλθουν αυτός, αδυνατούσε να ανταποκριθεί. Δεν έχω τίποτα με τον συγκεκριμένο, ο οποίος αν βρεθεί στη θέση που τού ταιριάζει μπορεί να είναι αξιόλογος. Τού "λόγου το ασφαλές" αποδείχθηκε στο δεύτερο ημίχρονο, όταν αντικαταστάθηκε με εκείνον που, τουλάχιστον σήμερα, με τις απουσίες των Μπάσσι και Σατσιά, θεωρούσα σίγουρο για την αρχική ενδεκάδα. Μπήκε στο γήπεδο και με το απλό παιχνίδι του ανέβασε όλο το κέντρο της ομάδας, "έκοψε" τον ΠΑΟΚ στα δύο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι φάσεις από τις οποίες ζητούσες γκολ! Αυτό γιατί δεν μπορούσε να γίνει από το πρώτο ημίχρονο; Η ομάδα που είδαμε να φεύγει εξαντλημένη στο πρώτο μέρος, μεταμορφώθηκε στην επανάληψη και αν είχε δεχθεί τουλάχιστον ένα τέρμα λιγότερο στο ημίχρονο, έδειξε ότι θα είχε τη δυνατότητα να πάρει ακόμα και το τρίποντο. Αντί για κάτι χειροπιαστό, δεν πήραμε τίποτα, φορτώσαμε την άμυνά μας με άλλα τρία γκολ (έξι στα δύο τελευταία παιχνίδια) και το μόνο που μας έμεινε ήταν ότι, μπορούμε (αυτό είναι σίγουρο) να κάνουμε πολύ περισσότερα και καλύτερα πράγματα, αλλά (για μια ακόμη φορά) αφαιρέσαμε με το δικό μας "τρόπο" ένα ημίχρονο από το χρόνο μας. Κάποτε, αυτό, θα πρέπει να τελειώσει, ή να διαπιστώνεται ότι γίνεται σοβαρή προσπάθεια να διορθωθεί και τότε σίγουρα θα πάμε καλύτερα...