Αυγουστιάτικη παναιτωλική τρέλα!

Αυγουστιάτικη παναιτωλική τρέλα! Βάλθηκε να μας τρελάνει ο Παναιτωλικός του Αναστασίου, κι ακόμα δεν έχει «βγει» καλά-καλά το καλοκαίρι.

Από την απόλυτη ξενέρα του ντροπιαστικού αποκλεισμού στο Κύπελλο, στο ονειρικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα.

Από την εικόνα απάθειας και αδυναμίας εναλλαγής… μισής πάσας στο 4-2 στο Ελ Πάσο, στο φοβερό χθεσινό δεύτερο ημίχρονο στο Αγρίνιο, με τον ίδιο αντίπαλο.

Κι από τα «αναθέματα» στον Αναστασίου από τους «επιστήμονες» του πληκτρολογίου, στην απόλυτη… διαδικτυακή σιωπή και τις «καρδούλες».

Όχι, ούτε ο Αναστασίου έγινε Γκουαρντιόλα, ούτε ο Τίτορμος Μπαρτσελόνα. Έγιναν πολύ πιο απλά, λογικά, ποδοσφαιρικά πράγματα που μπορούν να εξηγηθούν.

Κατ’αρχάς, βασικότατοι παίκτες, που ήταν εκτός στο Κύπελλο, επέστρεψαν και έδωσαν λύσεις. Κουτσερένκο και Μαυρίας «μεταμόρφωσαν» τη μεσοαμυντική γραμμή έχοντας εξέχοντα ρόλο, με γκολ και ασίστ (ναι, ο Κουτσερένκο έβγαλε ΚΑΙ ασίστ!) και στο επιθετικό κομμάτι.

Ο Σατσιάς μεταφέρθηκε στη φυσική του θέση στον άξονα και «καταπίνει» χιλιόμετρα, δίνει μάχες, μαρκάρει, πασάρει. Εμφανώς ανεβασμένος στο ξεκίνημα. Περιμένουμε να ενεργοποιηθεί περαιτέρω και ο Εράκοβιτς, που φαίνεται πολύ ποιοτικός. Όπως και ο πολύπειρος Νακάμπα. Ίσως κι ένας ακόμα μέσος που ακούγεται ότι θα αποκτηθεί.

Μέχρι τότε, μην πυροβολείτε τον Κόγιτς… Ρισκάρει, υπερβάλλει, αργεί να μεταβιβάσει την μπάλα. Στο Κύπελλο ήταν κάκιστος, αλλά ποιος διασώθηκε; Στα δυο πρώτα ματς της Super League είναι τίμιος και δεν έχει το μεγάλο λάθος, που να δικαιολογεί την τόση γκρίνια σε κάθε του επαφή.

Πάμε και στην εμπροσθοφυλακή. Ο Τζενεπό έχει «τρέλα» και ταλέντο. Όπως και αρκετό «ψωμί» μέχρι να προσαρμοστεί πλήρως. Περιμένουμε την επιστροφή Οπόκου και Σμυρλή, ενώ χθες μας συστήθηκε για τα καλά και ο Σουμά με την γκολάρα του.

Ο Παναιτωλικός έχει καταφέρει κάτι τρελό: να βρει πέντε τέρματα σε δυο ματς, χωρίς καλά καλά τα εξτρέμ του να μπουν σε φουλ ρυθμούς. Με τον Εστέμπαν και τον Μπάσι να εναλλάσσονται ως εξτρέμ-10ρι και να ταλαιπωρούν τις αντίπαλες άμυνες. Ωραιότατο τρικ. Αλλά και με βασικό τον θεωρητικά «τρίτο» σέντερ φορ, τον Μεχία.

Ακόμα πιο… παναιτωλικά ανήκουστα ήταν τα δυο σερί γκολ Γκράναθ από κόρνερ Μανρίκε, που άνοιξαν τον δρόμο των δυο τριπόντων. Ο Παναιτωλικός δεν φημιζόταν για την ικανότητα του στις στημένες φάσεις. Μακάρι να αλλάξει φέτος αυτό. Και δεν αλλάζει μαγικά, αλλά μέσα από συστηματική δουλειά στην προπόνηση.

Η ομάδα δουλεύει, νικά και βελτιώνεται. Κι έχει πολλά και σημαντικά να βελτιώσει. Φάνηκε και στο χθεσινό πρώτο ημίχρονο, όπου η Καλαμάτα είχε τα ηνία, κυκλοφορούσε μπάλα, έφτανε σχετικά εύκολα έξω από την αγρινιώτικη περιοχή. Φάνηκε και με τον Αστέρα, με τον Κουτσερένκο να κάνει… «παπάδες».

Ο Ουκρανός μας έχει κάνει να… ξεχάσουμε τον Τσάβες! Κι εκτός της αγωνιστική του παρουσίας, έχει εξελιχθεί και στο αγαπημένο παιδί της κερκίδας. Όταν δεν πιάνει τα άπιαστα, σηκώνει την σημαία, δίνει τον ρυθμό, ξεσηκώνει.

Και συμπαρασύρει τους συμπαίκτες του να γίνουν «ένα» με τον κόσμο. Άκρως σημαντικό η ομάδα να είναι συνδεδεμένη με τον λαό της. Εφόσον συνεχίσει με το πάθος, την ένταση, την θέληση, τα πόδια στην «φωτιά» ο κόσμος θα είναι εκεί. Πρέπει να είναι εκεί, γεμίζοντας και πάλι το γήπεδο. Και στις χαρές των νικών, αλλά και στις δύσκολες μέρες που σίγουρα θα έρθουν.

«Δεν έχουμε φραγμό, θέλουμε να πάμε όσο ψηλότερα γίνεται», δήλωσε ο Αναστασίου πριν το ματς με την Καλαμάτα.

Εμείς να δεις πόσο το θέλουμε, Γιάννη. Πιστεύουμε, στηρίζουμε, ονειρευόμαστε.

Με την μπάλα χαμηλά, το κεφάλι ψηλά, και τον κόσμο στα… κάγκελα!

Πάμε για το 3/3 στην Λιβαδειά!