Δε γίνεται να μη το τελειώνεις με τέτοιο πρώτο ημίχρονο, δε γίνεται να μην τιμωρηθείς με τέτοιο δεύτερο

Ο Παναιτωλικός κάνοντας ένα εξαιρετικό, άρτιο πρώτο ημίχρονο θα μπορούσε να είχε τελειώσει το ματς με τον Ατρόμητο. Δε το έκανε.

Και στην επανάληψη, που ήταν σα να μη βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια, αναμενόμενα το πλήρωσε. Στην τελευταία φάση.

Στην πρεμιέρα των Play Outs ο στόχος για την ομάδα του Γιάννη Αναστασίου ήταν το ξεκίνημα «με το δεξί», απέναντι σε έναν αντίπαλο που έμεινε εκτός 5-8 την τελευταία στιγμή.

Η νίκη που ο Τίτορμος κρατούσε στα χέρια του μέχρι το 95′ τον έστελνε στους 29 βαθμούς, στο +9 από την ζώνη του υποβιβασμού, με δεδομένο ότι Πανσερραϊκός και Αστέρας που βρίσκονται εκεί πήραν τρίποντα.

Στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου ο Παναιτωλικός είχε δημιουργήσει 8 τελικές, οι 3 εξ αυτών στην εστία. Σκόραρε με τον Ματσάν, με τον Ρουμάνο να έχει μία ακόμα σπουδαία στιγμή για γκολ, είχε δοκάρι με τον Μπουχαλάκη, σημαντικές στιγμές με Μπάτζι, Ρόσα.

Με ποσοστό κατοχής 40% μεν, είχε καταφέρει να κρατήσει για ένα ολόκληρο 45λεπτο τον Ατρόμητο μακριά από την περιοχή του Κουτσερένκο και με αποτελεσματικό πρέσινγκ και εξαιρετικές τοποθετήσεις να εξουδετερώσει πλήρως τον αντίπαλό του.

Πιθανότατα μιλάμε για ένα από τα καλύτερα πρώτα ημίχρονα στο φετινό πρωτάθλημα, με εικόνα που έπειθε πως η ομάδα είναι πλήρως προσηλωμένη και ότι ελέγχει το παιχνίδι.

Όπως βέβαια και στο ματς με τον Πανσερραϊκό, που δεν ήρθε το γκολ στο πολύ καλό πρώτο μέρος, έτσι και εδώ ο Παναιτωλικός, με βάση την ποιότητα των ευκαιριών που έφτιαξε, δεν σκόραρε όσο θα μπορούσε. Άλλα θα ήταν τα δεδομένα αν πήγαινε στα αποδυτήρια με αέρα δύο τερμάτων.

Από τα αποδυτήρια στο γήπεδο οι ποδοσφαιριστές του Παναιτωλικού γύρισαν, σωματικά. Πνευματικά όχι. Από το πρώτο σφύριγμα του Ζαμπαλά μέχρι και την τελευταία φάση, δεν θύμισε ο Τίτορμος σε τίποτα την ομάδα του πρώτου μέρους.

Ο Ατρόμητος κυριάρχησε. Έκανε με τη σειρά του 8 τελικές (3 στο στόχο), κέρδισε επτά κόρνερ (από τέτοιο προήλθε το γκολ της ισοφάρισης) και δεν άφησε τον Παναιτωλικό να κάνει κάτι παραπάνω στο γήπεδο, παρά να αμύνεται.

Παρά την υπεροχή των φιλοξενουμένων η ομάδα του Αναστασίου μέχρι το 95′ κρατούσε στα χέρια της τους τρεις βαθμούς. Με τον Κουτσερένκο να φωνάζει «παρών» σε πολλές περιπτώσεις, με τον Κόγιτς να πραγματοποιεί ένα ακόμα εξαιρετικό ματς και γενικά την άμυνα να ανταποκρίνεται.

Το κέντρο ήταν αυτό που χάθηκε για τα καλά, με τον Παναιτωλικό να μην κρατά καθόλου μπάλα και ασφαλώς να μην την περνάει στο αντίπαλο μισό (είναι χαρακτηριστικό ότι στο δεύτερο μέρος έγινε μόλις μία τελική, του Λομπάτο στο 90′!). Είναι επίσης σαφές ότι και οι αλλαγές του Αναστασίου δεν έδωσαν πράγματα στο γήπεδο.

Η αντίδραση στη φάση της ισοφάρισης (με δεδομένο ότι έχει «πληγωθεί» αρκετές φορές από στατικά φέτος ο Παναιτωλικός) δεν ήταν η πρέπουσα, η τιμωρία ήρθε στο χειρότερο χρόνο. Σκληρό, πλην βάση της εικόνας του αγώνα, δίκαιο.

Η λογική της εξέδρας απέχει πολύ από την πραγματικότητα των αποδυτηρίων. Η ομάδα είναι ομάδα, τα ματς τα κερδίζει και τα χάνει ως σύνολο. Και στον Παναιτωλικό ενόψει του αγώνα στη Λάρισα, με τους γηπεδούχους να παίζουν αγώνα επιβίωσης καθαρά πλέον, θα πρέπει άμεσα να αναζητήσουν τις αιτίες που η ομάδα παρουσίασε αυτή την διπροσωπία και να τις διορθώσουν.

Ο Παναιτωλικός πρέπει να μάθει να τελειώνει τα παιχνίδια εκεί που μπορεί ή να αποκτήσει μία διάρκεια-σταθερότητα στην ποιότητα της απόδοσής του. Καμία από τις δύο διαδικασίες καθαρά ποδοσφαιρικά δεν είναι απλή ή εύκολη. Αλλά το δεδομένο είναι ότι απομένουν εννιά παιχνίδια και χρειάζονται νίκες και βαθμοί.

Τα Play Outs έχουν πολύ δρόμο, τώρα ξεκίνησαν. Ενδεχόμενη ήττα στη Λάρισα θα φέρει και τον Παναιτωλικό σε πίεση. Δεν υπάρχει άνεση -ακόμα τουλάχιστον- για κανέναν. Η πίεση στους γηπεδούχους είναι πολύ μεγαλύτερη και αυτό θα πρέπει να αποτελέσει για τον Τίτορμο «ξυπνητήρι».

Υ.Γ.: Παίκτη με τις αρετές του Ματσάν έχουμε να δούμε καιρό. Το τι συνεπάγεται η παρουσία του στο ρόστερ είναι σαφές σε όλους. Το δεδομένο είναι ότι το συμβόλαιό του στο τέλος της χρονιάς εκπνέει. Δε νοείται να μην καταβληθεί η μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια να παραμείνει. Το αντιλαμβάνονται όλοι αυτό.