Η άνοδος της ομάδας πόλο του Παναιτωλικού στην Water Polo League 2 έχει φέρει για τα καλά στο προσκήνιο το ζήτημα του κολυμβητηρίου για το Αγρίνιο.
Η έλλειψη υποδομών που μπορούν να φιλοξενήσουν αγώνες ανώτερου επιπέδου στην πόλη είναι δυστυχώς μία πραγματικότητα που έχει καταγραφεί καιρό τώρα.
Ένας Δήμος 100.000 ανθρώπων δεν διαθέτει πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων, με το μοναδικό του κολυμβητήριο να είναι κατασκευής της δεκαετίας του ’80, με ότι αυτό συνεπάγεται. Στα λίγα παιχνίδια που η ομάδα πόλο του Παναιτωλικού αγωνίστηκε στο Αγρίνιο, όλες οι ελλείψεις και οι παθογένειες, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που έγιναν από όλους τους εμπλεκόμενους, φάνηκαν. Και η σύγκριση με υποδομές πόλεων όπως η Αλεξανδρούπολη για παράδειγμα, απλώς θα πιστοποιήσει το πόσο πίσω βρίσκεται η πόλη στο πεδίο αυτό.
Για να είναι βιώσιμο το τμήμα πόλο του Παναιτωλικού και για να μπορέσει να αναπτύξει το άθλημα μέσα από ακαδημίες στην περιοχή χρειάζεται νέα πισίνα. Τα κόστη θα είναι δυσβάσταχτα αν η ομάδα παίζει μόνιμα εκτός. Το αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία και τον τοπικό αθλητισμό θα είναι μηδαμινά. Και για να μιλήσουμε ευρύτερα, καθώς ένα τέτοιο έργο δεν αφορά μόνο τον Παναιτωλικό, το Αγρίνιο για να αναπτύξει τον υγρό στίβο και τα δεκάδες αθλήματά του, χρειάζεται νέα πισίνα.
Σε επίπεδο συζητήσεων-ζυμώσεων προς ώρας. Είναι δεδομένο ότι χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει και θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η πολιτική βούληση για την άσκηση πίεσης και την εξεύρεση χρηματοδότησης είναι μείζονα στοιχεία.
Δεν μιλάμε απλά για την διεκδίκηση ενός έργου, για να το δούμε να κατασκευάζεται «όταν και όποτε».
Το πλάνο που έχει τεθεί επί τάπητος αφορά την κατασκευή ανοιχτής πισίνας 50 μέτρων, με τις όποιες εγκαταστάσεις απαιτούνται συνοδευτικά. Είτε στο χώρο του ΔΑΚ Αγρινίου, είτε σε άλλη δημοτική έκταση. Εκτιμάται ότι απαιτούνται μίνιμουμ 400-500.000 ευρώ για το έργο.
Οι πρώτες συζητήσεις από μεριάς Δήμου με τον Αναπληρωτή Υπουργό Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση και τον Γ.Γ. Αθλητισμού Γιάννη Μαυρωτά έχουν πραγματοποιηθεί.
Μέσα στις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν συζητήσεις και με τους ανθρώπους του Παναιτωλικού, ωστόσο σημαντικό ρόλο μπορεί να διαδραματίσει και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, που μπορεί να συνδράμει ουσιαστικά προς την κατεύθυνση της υλοποίησης.
Προς ώρας κάτι πιο απτό δεν προκύπτει και ο Παναιτωλικός και το Αγρίνιο αναμένουν. Προς ώρας επίσης όλα συνηγορούν ότι η ομάδα πόλο θα παίξει τα εντός… εκτός. Η συγκυρία είναι μοναδική για να γίνει ένα ουσιαστικό έργο αθλητικής υποδομής στην πόλη.
Την ίδια στιγμή που σε Ελασσόνα, Τύρναβο, Φάρσαλα, Παλαμά, Φαρκαδόνα και Αλμυρό (όλες κωμοπόλεις!), μέσω χρηματοδότησης από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Θεσσαλίας κατασκευάζονται έξι κολυμβητήρια, το Αγρίνιο θα μείνει με σταυρωμένα/άδεια χέρια;
This website uses cookies.
Read More
View Comments
Μήπως είναι μόνο το κολυμβητήριο; Υστερούμε σε αθλητικές εγκαταστάσεις και υποδομές, εδώ και χρόνια. Έχουμε ένα στάδιο με το ταρτάν παρατημένο εδώ και 25 χρόνια, η τελευταία σοβαρή παρέμβαση ήταν παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το νέο κλειστό γυμναστήριο στην αερογέφυρα (που περιμέναμε 3 δεκαετίες) με τις τόσες κακοτεχνίες και καθυστερήσεις αποδείχθηκε μια παράγκα που χρησιμεύει μόνο για χορούς κι εκδηλώσεις, άντε και κανέναν αγώνα παιδικού. Και μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν δεν εμφανιζόταν ο κυρ Φώτης και το γήπεδο του Παναιτωλικού θα ήταν τώρα κυκλικός κόμβος...
Η τοπική αυτοδιοίκηση του Αγρινίου ήταν επί δεκαετίες σκέτη απογοήτευση.
Πολλά χρόνια πίσω σε υποδομές σε σχέση με άλλες πόλεις της επαρχίας.
Και όχι μόνο σε υποδομές δηλαδη.
Όταν 8/10 από τους παραγωγικούς νέους τους διώχνεις για εργασία στα μεγάλα αστικά κέντρα, φανερώνει ότι η πόλη είναι παρατημένη.