Η 9η Μαρτίου του 2026 δε θα μείνει στην ιστορία του Παναιτωλικού ως η μέρα των 100ων γενεθλίων. Ήταν η μέρα που σφυρηλατήθηκε νέα γενιά Παναιτωλικών.
Του Κωνσταντίνου Ρίγκου
Αυτά που ζήσαμε από την Παρασκευή, 6 Μαρτίου μέχρι και την Δευτέρα, 9 Μαρτίου του 2026 θα μείνουν ανεξίτηλα στις μνήμες κάθε Παναιτωλικού, κάθε Αγρινιώτη.
Εμπειρίες, εικόνες και βιώματα που αποτύπωσαν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι ο Παναιτωλικός είναι η ψυχή αυτού του τόπου. Ότι ο Παναιτωλικός είναι το ίδιο το Αγρίνιο.
Ο Τίτορμος έγινε αιώνιος και την ξεχωριστή αυτή επέτειο την βίωσε -αυτός και ο κόσμος του- ακριβώς όπως έπρεπε.
Με σεβασμό στην ιστορία, με μεγαλοπρέπεια, με ενθουσιασμό, με νίκη στον αγωνιστικό χώρο και με… ένα Αγρίνιο που πραγματικά πήρε φωτιά.
Στην πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Ένας αιώνας, μέχρι να ‘ρθει ξανά Κυριακή» την περασμένη Παρασκευή η αίθουσα του Άνεσις υποδέχθηκε εκατοντάδες φίλους της ομάδας. Άνθρωποι κάθε ηλικίας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν για πρώτη φορά την 100χρονη ιστορία της ομάδας καταγεγραμμένη σε μία τέτοια προσπάθεια. Όπως έπραξαν και το Σάββατο. Ντυμένοι στα χρώματα της ομάδας, συγκινημένοι, βουρκωμένοι, περήφανοι. (σ.σ. ως εκ των συντελεστών να σημειώσω ότι αποτελεί την μεγαλύτερη ικανοποίησή μας αυτό το πράγμα).
🟡🔵 Συνθήματα από τους φίλους του Παναιτωλικού, σε μια φοβερή και ανατριχιαστική στιγμή στο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Ένας αιώνας μέχρι να ‘ρθει ξανά Κυριακή», καθώς ο Παναιτωλικός γιορτάζει 100 χρόνια ζωής! pic.twitter.com/TZ8KOKYlrz
— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) March 6, 2026
Κατά την διάρκεια του Σαββατοκύριακου πλήθος κόσμου συνέρρεε στην πόλη. Από κάθε άκρο της Ελλάδας, από κάθε άκρο της γης. Κανείς δεν ήθελε να λείψει από την μεγάλη γιορτή, την μεγάλη στιγμή του Παναιτωλικού. Το Αγρίνιο στολισμένο στα κίτρινα και μπλε, σημαίες, κασκόλ και φανέλες σε βιτρίνες και μπαλκόνια, χιλιάδες κόσμου να κατηφορίζει την Παπαστράτου με σακούλες από τη μπουτίκ στα χέρια.
Οι επετειακές φανέλες έκαναν «φτερά» και επανακυκλοφορούν. Τα πάρτι των οργανωμένων έστειλαν τα… vibes στον Θεό και όλα ήταν έτοιμα για την μεγάλη μέρα. Κανείς όμως δεν ήταν έτοιμος για αυτό που θα γινόταν.
Ουζερί και μεζεδοπωλεία γεμάτα από νωρίς το μεσημέρι της Δευτέρας. Παντού άνθρωποι με φανέλες και κίτρινα και μπλε. Εικόνες άλλων εποχών. Όλοι ζούσαν και ανέπνεαν για τη στιγμή.
Το «κλουβί» για πρώτη φορά μετά από 2,5 χρόνια ήταν έτοιμο να ανοίξει και τις τρεις εξέδρες του. Ανανεωμένο, προσεγμένο, ένα «κουκλί». Και άρχισε να γεμίζει από νωρίς. Λέμι, κάσα στη σέντρα και όλο το γήπεδο στον «αέρα» πριν τη σέντρα.
Η ατμόσφαιρα ταξίδεψε τους μεγαλύτερους χρόνια πίσω και εντυπωσίασε τους πολλούς μικρούς που για πρώτη φορά έβλεπαν κάτι τέτοιο. Χιλιάδες σημαιάκια, γεμάτο γήπεδο και ένα εντυπωσιακό coreo από τη Θύρα 6 που έκανε όλη την Ελλάδα να παραμιλά…
Ο αγώνας; Εξελίχθηκε όπως έπρεπε. Είχε σασπένς, είχε άγχος (Παναιτωλικός χωρίς άγχος δε γίνεται), είχε μία μεγάλη ανατροπή. Ρόσα και Ματσάν «υπέγραψαν» το νικηφόρο αποτέλεσμα, χαρίζοντας μοναδικές στιγμές στην εξέδρα.
Το τελικό σφύριγμα ακολούθησε ένα φαντασμαγορικό drone show και εν συνεχεία πυροτεχνήματα, με την ΠΑΕ να παίρνει άριστα οργανωτικά, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα. Ο ουρανός του Αγρινίου φωτίστηκε…
Ακολούθως χιλιάδες φίλοι του Παναιτωλικού έκαναν μεγαλειώδη πορεία προς την Πλατεία Δημοκρατίας, στο κέντρο. Συνθήματα, καπνογόνα, έκσταση. Άνθρωποι κάθε ηλικίας σε ένα κίτρινο και μπλε «ποτάμι».
Συγκεντρώθηκαν στην πλατεία, αποθέωσαν παίκτες που έτυχε να περάσουν από το σημείο, φώναξαν συνθήματα και πήραν σιγά-σιγά τις θέσεις τους για τις 22:00. Ήταν η ώρα του γενικού προστάγματος.
Από Άγιο Κωνσταντίνο μέχρι Ρηγανά και από Άγιο Χριστόφορο μέχρι Άγιο Δημήτριο, σε κάθε άκρη, πλατεία, γωνία της πόλης. Όλοι έτοιμοι. Παπαστράτου και Τρικούπη «πύρινοι διάδρομοι».
Η ημέρα αυτή περνά στο «πάνθεο» της ιστορίας του Παναιτωλικού. Και είναι παρακαταθήκη για το μέλλον. Όπως επίσης και δείγμα του για τι είναι ικανός αυτός ο σύλλογος, αυτή η πόλη.
Αυτή τη φορά ο Παναιτωλικός και ο κόσμος του γιόρταζαν μία επέτειο. Ο αριθμός 100 έχει ασφαλώς μεγάλη σημασία. Δεν ήταν όμως περίσταση… ανόδων. Δεν μιλάμε για κάποια μεγάλη αγωνιστική επιτυχία, όπως η Νέα Σμύρνη ή οι άνοδοι του ’11 και του ’13.
Και για αυτό η περασμένη Δευτέρα έχει πολλή μεγαλύτερη αξία. Ο Παναιτωλικός και ο κόσμος του έκαναν statement. Επιδίωξη όλων πρέπει να είναι να έρθουν ακόμα καλύτερα, ακόμα μεγαλύτερα.
Ο Παναιτωλικός αποτελεί την ταυτότητα της πόλης, την ταυτότητα όλων μας. Περήφανος και ανεξάρτητος (είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο δύο ΠΑΕ της Super League ευχήθηκαν -δίχως θεσμικά να το πράξει άλλωστε ούτε και η τοπική ΕΠΣ), να συνεχίσει στην πορεία του με το βλέμμα ψηλότερα. Μπορεί και του αξίζει.
